Azərbaycan dastanlarının leksikası

1. Gülən, üzügülər, şən.

2. Məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda tamam açılmış gülə bənzəyən gözəlin üzü mənasında işlənmişdir.

Qızılgül açılıb xəndan içində,

İnnabı dodaqlar dəhan içində,

Abbasam, durmuşam meydan içində,

Hər kimin mənimlə var işi, gəlsin!

(“Abbas və Gülgəz”)