Словари
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
zevqma
yun. zevqema – birləşmə, əlaqə
Bir cümlə üzvünün bir neçə sintaktik vahidə aid olması.
Burada “sintaktik vahid” dedikdə həmcins cümlə üzvləri və ya tabesiz mürəkkəb cümlənin komponentləri nəzərdə tutulur; məsələn (həmcins cümlə üzvləri):
Quş qanadla uçar, insan diləklə,
Yatır hər ürəkdə min-min arzular. (B.Vahabzadə)
Z., əsasən, zaman və ya ardıcıllıq əlaqəli tabesiz mürəkkəb cümlələrdə özünü göstərir. Burada “ortaq” komponent kimi çox vaxt zaman zərfliyi çıxış edir:
Gül açar, dünya gülər, aləmə nur səpilər,
Sən yadıma düşəndə. (D.Gədəbəyli)
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti