Azərbaycan dastanlarının leksikası

Cəlallı, cəlal (əzəmət, ehtişam) sahibi.

Cuma da Mənsurtək dar qabağında.

Təqdirin qəzası var qabağında,

İstədim ölməyi yar qabağında,

Ol zülcəlal mən deyəni demədi.

(“Heydər bəy”)