Lüğət seçin
Tarix terminləri lüğəti
əmir
ər. – başçı, hökmdar
Müsəlman ölkələrində hökmdar və sərkərdələrə verilən titul.
Ərəb xilafətində ilk xəlifələr və Əməvilər (661–750) dövründə orduya komandanlıq edən sərkərdələr Ə. adlanıb. Sonuncular, adətən, fəth edilmiş vilayətlərə canişin təyin olunublar. Xəlifə Ömərdən (634–644) başlayaraq hökmdarlar “Ə.-əl-möminin” (möminlərin hökmdarı) titulu daşımağa başlayıblar (lakin şiələr yalnız Əli ibn Əbu Talibi “Ə.-əl-möminin” kimi tanıyırlar). Ə.-əl-möminin bütün dini və dünyəvi hakimiyyətə malik olub. Sonralar müsəlman Şərqində yaranmış bir çox dövlətlərin hökmdarları Ə. titulu daşıyıblar. Müasir dövrdə yalnız Qətər, Küveyt və Birləşmiş Ərəb Əmirliklərinə daxil olan əmirliklərin rəhbərləri bu titula malikdirlər.
Həmçinin bax:
Tarix terminləri lüğəti