yun. krios – soyuq + yun. sphaira – şar
Yer örtüyünün hava, su və süxurların mənfi temperaturu ilə səciyyələnən hissəsi.
K.-ə atmosfer, hidrosfer və litosferin müəyyən sahələri daxildir: onun aşağı sərhədi isti qurşaqlarda atmosferin yuxarı təbəqələrindən – buz dənəciklərindən ibarət buludlardan keçir, qütblərə doğru Yer səthinə tərəf əyilərək hidrosferə (buzlaqlar) və litosferə (daimi donuşluqlar) nüfuz edir. K.-in Yer səthindən maksimum dərinliyi Antarktidada 4 km, subarktikada fəsillər üzrə dəyişməklə təqribən 1,5 km təşkil edir. K. terminini elmə 1923-cü ildə polşalı alim Antoni Dobrovolski gətirib.
Coğrafiya terminləri lüğəti