Lüğət seçin
Tarix terminləri lüğəti
naib
ər. – əvəz edən, müavin
1. Orta əsr müsəlman dövlətlərində (Ərəb xilafəti, Qızıl Orda və s.) əyalət hakimi.
2. Azərbaycan xanlıqlarında mahal hakimi.
Həmçinin bax:
3. Osmanlı dövlətində əsasən şəriət məhkəməsinin hakimi, baş qazının müavini funksiyasını yerinə yetirən şəxs.
4. XIX əsrdə Şimali Qafqaz xalqlarının Rusiyaya qarşı azadlıq mücadiləsi dövründə Şeyx Şamilin müəyyən ərazilərdə hərbi-inzibati hakimiyyəti həyata keçirən müvəkkili.
5. Müasir dövrdə Şərqin bir sıra müsəlman ölkələrində hər hansı vəzifəli şəxsin və ya dini xadimin müavini, bəzi yerlərdə polis rəisi, kənd icmasının rəhbəri.
Tarix terminləri lüğəti