Reklam
Reklam

Tarix terminləri lüğəti

sapand

Neolit dövründən dünyanın bir sıra xalqları arasında geniş yayılmış atma silah növü.

Uzun dəri qayış və ya hörülmüş ip formasında olan S.-ın bir ucunda ələ keçirmək üçün ilgək olub. Daş qoymaq üçün mərkəzi hissəsi qollarına nisbətən enli toxunur. Bir qolun ucundakı ilgəyi barmağa keçirir və ikinci qolun da ucunu eyni əldə saxlamaqla arasına daş qoyurlar. Sonra S.-ı dairəvi şəkildə fırladıb ilgəksiz qolu buraxmaqla daşı müəyyən məsafəyə atırlar.

Tarix terminləri lüğəti

saraqurlar

Hun tayfaları.

S. mənşəcə qədim bulqarlara yaxın olublar. Tarixi mənbələrdə onların adları ilk dəfə V əsrdə baş vermiş hadisələrlə əlaqədar çəkilir. Hun tayfa ittifaqına daxil olan S. Şərqi Qafqazda məskunlaşıblar və 466-cı ildə Cənubi Qafqaza yürüş ediblər. Hun tayfa ittifaqı dağıldıqdan sonra onlar Azov dənizinin şimal sahillərinə köçüblər. S.-ın qalıqları bulqarların tərkibinə daxil olub.

Tarix terminləri lüğəti

sarban

fars. – karvanbaşı, dəvəyə baxan

Keçmişdə bir sıra Şərq ölkələrində, o cümlədən Azərbaycanda karvana başçılıq edən şəxs.

Təcrübəli, yolu tanıyan adamlardan təyin edilən S.-lar, bir qayda olaraq, karvanın önündə gediblər.

Həmçinin bax:

Tarix terminləri lüğəti

sarmatlar

lat. Sarmatae

E.ə. III – eramızın IV əsrlərində Tobol çayından Dunay çayınadək olan düzənliklərdə məskunlaşmış tayfalar.

S.-ın əsas məşğuliyyəti köçəri maldarlıq olub. Onların erkən tarixi savromatlarla bağlıdır. Antik dövrdə aktiv siyasi qüvvə kimi iştirak edən S. müxtəlif ittifaqların tərkibində romalılara qarşı vuruşublar. Eramızın IV əsrində hunlar tərəfindən darmadağın edildikdən sonra isə qotlar və hunlarla birlikdə Xalqların böyük köçündə iştirak ediblər və məskən saldıqları ərazilərdəki xalqlarla qaynayıb-qarışıblar. S.-ın türk, yaxud İran mənşəli olduğu ehtimal edilir.

Tarix terminləri lüğəti

satrap

yun. satrapes – hərfi mənası: vilayətin qoruyucusu

1. Satraplığın canişini, onun inzibati işlərinə rəhbərlik edən şəxs.

S.-ın gümüş və mis sikkələr kəsmək hüququ olub, o həmçinin vergilərin yığılmasına və əyalət məmurlarının fəaliyyətinə nəzarət edib.

2. Məcazi mənada: despot, tiran, qəddar rəhbər.

Tarix terminləri lüğəti