sanskrit. bhikşu – müəllim, ustad
1. Bir çox türk xalqlarında özünü dütarda müşayiət edən şair-nəğməkar.
Kütləvi savadsızlıq dövründə özbək, qazax, qırğız, uyğur, türkmən və qaraqalpaq xalqlarında B.-lər xalq eposunun qoruyucusu olub, musiqi və folklor ənənələrinin nəsildən nəslə ötürülməsində böyük rol oynayıblar. Qaraqalpaqlarda və qazaxlarda bu termin “baksı” şəklində işlənir.
2. Şamanizmdə həkim-cadugər.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti