büryan

1. Odda qovrulan, odda yanan;

2. Qızartma. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Kafir ərəb məni candan eylədi,

Yaxdı kabab bağrım büryan eylədi,

Əsbabımı soydu, üryan eylədi,

Tez ol dedi, ədiblərin ört, gidi!

(“Həmzənin Qıratı aparmağı” (Madenadaran əlyazması)

Kəsdin kabab barım, büryan eylədin,

Eylədin broy, broy!

Bəni Məcnun kibi üryan eylədin,

Yer hay, məlum, eylədin, broy!

(M.Elyas. “Nəğmələr kitabı”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası