Reklam
Reklam

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

münazirə

Şərq, eləcə də Azərbaycan ədəbiyyatında iki tərəfin mübahisəsi üzərində qurulan şeir forması.

Müəyyən mənada deyişməni xatırladır. Əsərdəki obrazlar hansısa mövzuda mübahisəyə girməklə özlərini haqlı çıxarmağa çalışırlar. Lakin deyişmədən fərqli olaraq M.-nin finalında üçüncü tәrәf mübahisәyә qarışaraq münsiflik edir vә mübahisәyә yekun vurur. M.-lərin əksəriyyəti alleqorik əsərlərdir. M.-yə Əsədi Tusinin (XI əsr) “Gecə ilə gündüzün bəhsi”, “Yerlə göyün bəhsi”, M.Füzulinin “Meyvələrin söhbəti”, M.Ə.Sabirin “Ağacların bәhsi” əsərlərini misal göstərmək olar.

See also:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti