İsmin altı halından biri: əşyanın yalnız adını göstərmək vəzifəsini daşıyan, heç bir xüsusi morfoloji əlaməti olmayan hal.
Adlıq halda olan isimlər cümlədə mübtəda, xəbər və təyin vəzifəsində çıxış edir: Tamaşa başlandı. Maraqlı kitabdır. Birdən dəmir darvaza açıldı. Adlıq halda olan isimlər qoşmalarla da işlənir; məs.: alim kimi (ilə, qədər, üçün) və s. Belə isimlər xitab kimi də işlənə bilir: Ovçu, insaf elə, keçmə bu düzdən... (S.Vurğun).
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti