barkəş

Yükdaşıyan, yükçəkən; ağır şeyləri daşıyan, qaldıran (adətən, klassik şeirdə dərdə, möhnətə, mənəvi əzablara dözən mənasında işlənir):

Mən olmuşam dərd-qəmin barkəşi,

Qəmdən tikdirmişəm nə qalam indi,

İstədim ki, yara bir namə yazım,

Nə mürəkkəb tapdım, nə qələm indi.

(“Abbas və Gülgəz”)

Allahı sevirsiz, verin xəbər siz,

O hicran barkeşi Xəzangülümdən.

(“Dilsuz və Xəzangül”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası