Словари
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
fonika
yun. phonikos > phone – səs
Bədii nitqin səs strukturu; poetikanın bu strukturu öyrənən sahəsi.
F., ilk növbədə, poeziya ilə, xüsusilə vəzn, qafiyə anlayışları ilə bağlıdır. Bundan əlavə, şeirdə fonetik təkrirlər və bir sıra üslubi fiqurlar da F.-nın araşdırma obyektidir.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti