Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
ünvan [ünvan] isim ərəb
1. Bir şəxsə, ya idarəyə göndərilən məktub və s.-nin üstündə həmin şəxsin yaşadığı, yaxud idarənin olduğu yeri və adıni göstərən yazı; adres. □ ...çox sağ ol! – dedi və ünvanını verərək Qara kişini Bakıya, evinə qonaq çağırdı. (Ə.Əbülhəsən).
2. Bir şəxsin yaşadığı və ya bir idarənin olduğu yer; adres. □ Ünvanlara baxa-baxa; Bir qapını döydü onlar. (M.Dilbazi).
3. Ünvanına şəklində – haqqında, barəsində, aid. □ ...şəxsən öz ünvanına yağdırılan ittihamları rədd etməyə haqlı deyildi. (M.Hüseyn).
5. Klassik ədəbiyyatda ünvanında, ünvanlı şəklində – adında, adlı, sərlövhəli, adı altında mənalarında işlənmişdir. □ ...M.F.Axundzadənin “Məstəli şah” ünvanında tərtib etdiyi komediyanı oynayıblar. (F.Köçərli).
Həmçinin bax: