lat. ultimatum < ultimus – sonuncu, axırıncı
Beynəlxalq hüquqda bir dövlətin başqa dövlətə göstərilən müddət ərzində müəyyən şərtləri yerinə yetirmək haqqında qəti tələbi.
U. hər hansı məsələdə müəyyən mövqe seçmək, konkret hərəkəti icra etmək və bu kimi tələblərlə bağlı olur. O, qarşı tərəfə diplomatik sənəd vasitəsilə çatdırılır, yaxud şifahi şəkildə bildirilir. İrəli sürülən tələblərin yerinə yetirilməməsi U. verilən dövlətə qarşı təsir tədbirlərinin tətbiqinə (danışıqların dayandırılması, hərbi əməliyyatların başlanması, diplomatik əlaqələrin kəsilməsi, embarqo qoyulması və s.) səbəb ola bilər.
Tarix terminləri lüğəti